Przedświąteczna depresja

W ostatni wtorek na blogu „Czekoladki z pieprzem” opublikowałam krótkie opowiadanie jeszcze na świątecznej „fali”. Przygotowania mogą czasem doprowadzić do ostateczności.

 

Przedświąteczna depresja

Tępo patrzyła się na krople deszczu spływające po niedawno umytych szybach.

Na cholerę było się męczyć? Bo przed Świętami wypada?… Żeby sąsiedzi nie gadali?… To teraz przynajmniej wszyscy mają tak samo upieprzone. Można było poczekać na lepszą pogodę… – Omal nie wylała na siebie gorącej herbaty, gdy zapiszczało powiadomienie o nowej wiadomości na poczcie.

Czytaj dalej —>

Czarodzieje Sieci – fragment rozdziału XVII

Nie było czasu na napisanie nowego opowiadania, więc po naniesieniu poprawek postanowiłam upublicznić efekt ćwiczeń z kursu ero-pisania „Rozbierz bohatera literackiego”.

Jakoś tak wyszło, że podczas tych warsztatów przybyły mi dwa rozdziały z kawałkiem „Czarodziejów Sieci”, nad którymi, oczywiście, trzeba jeszcze popracować.

We wtorek wyżej wspomniany fragment ukazał się na blogu „Czekoladki z pieprzem”, dziś zamieszczam link tutaj.

 

Fragment rozdziału XVII

Chłopak wziął jej rękę i rozprostował palce, by obejrzeć opuszki.

– Nie wyglądają jak u gitarzysty. – Delikatnie musnął wnętrze dłoni.

Znów poczuła przeszywający dreszcz, od czubków palców aż do końcówek włosów. Zachwiała się, mocno łapiąc Dezyderiusza za przedramię. W mgnieniu oka objął ją wolną ręką i przytulił.

– Co się z tobą dzieje? Masz na mnie uczulenie? – Uśmiechnął się tak jak w snach, specjalnie dla niej. – Chyba nie jestem pierwszym facetem, z którym się całowałaś?

– Nie, nie jesteś. – Wzięła głęboki oddech przed następnym zdaniem. – Dziś rano właśnie rzuciłam jednego.

Czytaj dalej —>

Dziennik Beatrycze – Fragment 2.

„Wizaż śmierci” cały czas jest w redakcji, więc w międzyczasie przybliżam postać głównej bohaterki mojej powieści, odnajdując zapiski z jej prywatnego pamiętnika.

 

Fragment 2.

Czasami zupełnie nie kumam, o co ludziom chodzi. To, że 99% społeczeństwa odzywa się do siebie tylko wtedy, gdy czegoś potrzebuje, już się przyzwyczaiłam. Szczególnie w mojej pracy. Nie ma nic za darmo…

Jest jeszcze paru starych znajomych, z którymi zawsze miałam dobry kontakt. I… nagle z nimi też coś się porobiło. Żeby tylko z jedną osobą, to można byłoby zwalić winę na jakiś wyjazd, pracę, chorobę, cokolwiek… Ale kilka?

Czytaj dalej —>

Dziennik Beatrycze – Fragment 6.

Wczoraj na blogu „Czekoladki z pieprzem” opublikowałam już szósty fragment wspomnień Beatrycze – głównej bohaterki powieści kryminalnej „Wizaż śmierci”. Wiem, że nie po kolei, to efekt uboczny scalania stron i przenoszenia tekstów w jedno miejsce. Nie martwcie się, już niedługo zamieszczę wcześniejsze fragmenty w odświeżonej wersji.

 

Fragment 6.

Stała oparta plecami o blat i patrzyła mi prosto w oczy. Przyciągała mnie jak magnes, jakby wiedziała, że w końcu podejdę. Jej blond włosy lśniły w blasku lampek nad barem. Wyglądała zjawiskowo. O wiele piękniej niż zapamiętałam z ostatniego przypadkowego spotkania na mieście, czy choćby ze szkoły. Wtedy była chudym patyczakiem. Teraz niesamowicie piękna i zgrabna kobieta uśmiechała się tylko do mnie, kompletnie nie zwracając uwagi na śliniących się wokół facetów.

Czytaj dalej —>

Dziennik Beatrycze – fragment 1.

W ramach promowania „Wizażu śmierci” powstał suplement. Wyrwane z kontekstu fragmenty życia głównej bohaterki, które nie ukażą się w książce. Chociaż te krótkie opowieści były już publikowane na blogu „Czekoladki z pieprzem” lub starej stronie pod pseudonimem, to teraz je prezentuję tutaj, przy okazji nieco odświeżone.

 

Fragment 1.

Zbyszek wychylił się zza oparcia, podążając za moim wzrokiem. Podeszła do nas wysoka, zgrabna dziewczyna z mocnym makijażem. Miała na sobie krótką spódniczkę, która niewiele zakrywała i która na chwilę poprawiła mi humor.

– Przecież mówiłem, że…

Położyła mu palec na ustach.

– Ale ja nie mam nic do picia – obrysowała paznokciem jego wargi. – Oferuję specjalność zakładu – wyszeptała.

Czytaj dalej —>

Czarodzieje Sieci – fragment rozdziału XV

Zamieszczam nowy  fragment „Czarodziejów Sieci”, który powstał podczas kursu pisania scen erotycznych „Rozbierz bohatera literackiego”, jako efekt jednego z początkowych ćwiczeń.

 

Fragment rozdziału XV

Ita wykonała już prawie wszystkie polecenia Gajka, zatwierdzone przez Dezyderiusza. Ukradkiem patrzyła na informatyka [Dezyderiusza], który uśmiechał się do monitora. Wyglądał zupełnie jak czarodziej z jej snów, nawet robił takie same miny. Różnili się jedynie ubraniem.

Przy ostatnim zadaniu musiała poprosić go o pomoc. Przysunął fotel i usiadł obok. Jeszcze raz przeanalizował sytuację. Gdy chciał przewinąć tekst, odruchowo położył prawą dłoń na myszce, którą wciąż trzymała w ręku. Poczuła przyjemny dreszcz, kiedy musnął jej skórę, a on natychmiast się wycofał.

 – Przepraszam – powiedział lekko zmieszany. – Mogę? – Wskazał na nieszczęsną myszkę.

Czytaj dalej —>

Pisanie dla „lajków”?

Patrzenie na ilość „lajków” i komentarzy pod postami to bardzo przewrotna sprawa. I jak się okazuje kompletnie niemiarodajna. 🙂
W kilku miejscach wrzuciłam informację o planowanej zbiórce pieniędzy na wydanie „Wizażu śmierci” – w reakcjach na fb szału nie było… ale z paroma osobami porozmawiałam na pw, okazało się, że całkiem na bieżąco widzą moje posty i innych wspólnych znajomków. 🙂
Miłe zaskoczenie.
W sobotę poszłam na rocznicę „bezdusznych” i przeżyłam prawie spotkanie autorskie. 😀 Ledwo zdążyłam się przywitać, a zostałam wręcz zasypana pytaniami.  Dzięki za piękny wieczór 😀
Jednak świat wirtualny to nie wszystko 😀

Ja nie dam rady?

Co tydzień tydzień na grupie Kawiarni Literackiej wrzucamy ćwiczenia szlifujące warsztat pisarski i pobudzające kreatywność. W ostatnią środę, trzeba było stworzyć prequel do zdjęcia i w tekście zamieścić kilka wybranych słów. Ja miałam jeszcze dodatkowe zadanie, na specjalną prośbę autorki ćwiczenia musiałam dołączyć także jedno powiedzenie. Oto efekt:

Ja nie dam rady?

Psssssst!

– Wreszcie fajrant! – Maniek rozkoszował się smakiem „Kormorana”. – Grzechu, co oni za maniany odwalają? – Przez otwarte drzwi szatni wskazał na taśmę produkcyjną.

– Masz jakąś paszę do tego piwka? – Grzesiek grzebał w torbie. – Cholera, głodny jestem. Jakie maniany? Co ty bredzisz?

– No to popatrz tylko. Różowy??? Co to w ogóle za kolor??? Teraz sobie tego gówna nie kupię. Jak ja się tym czymś pokażę na dzielni!!!

Czytaj dalej —>

Mini recenzja „Raju na kredyt” Krystyny Bezubik

W przyszłym miesiącu ma ukazać się nowa książka mojej mentorki – Krzysi Bezubik, pod intrygującym tytułem „Raj na kredyt”.

Już jakiś czas temu miałam okazję być jednym z pierwszych (chyba :)) czytelników. Nie jestem dobra w pisaniu recenzji, więc nie będę się rozwodzić i lać wody bez potrzeby… żeby przypadkiem nie spojlerować. Chociaż w przypadku prozy poetyckiej autorstwa Krystyny Bezubik ciężko przewidzieć i określić ciąg dalszy. Świetna, tajemnicza opowieść dziejąca się na pograniczu rzeczywistości i duchowości.

Poza tym autorka sama świetnie prezentuje zdjęcia rękopisu i genezę powstania książki na swoim profilu: https://www.facebook.com/PiszeBoChce

W trakcie czytania tej niezwykłej historii pomiędzy światami, w głowie kołatało mi się tylko jedno, żartobliwe zdanie: Krzysiu, nie wiem, co brałaś, ale daj namiar do swego dealera! 😀

Dzień Pisarza

3 marca to Międzynarodowy Dzień Pisarza. I pisarek oczywiście 😀

Ze znajomymi autorami dziś dodajemy w Internecie zdjęcia związane z pisaniem, w dowolny sposób. Oczywiście tez dołączam do tej zabawy.

Ostatniego lata miałam okazję trochę pozwiedzać Bałkany, gdzie jest naprawdę wiele niezwykłych miejsc pamiętających jeszcze czasy starożytne. Jednym z  nich jest Stare Miasto w nadmorskiej, czarnogórskiej Budvie. Między cudownymi kamienicami i brukowanymi uliczkami znajduje się mały plac z pomnikiem „Π” (pi). Jak się okazuje ta grecka litera kojarzy się nie tylko z matematyką, ale… od wieków to symbol pisarzy i poetów.